– ผู้ ห ญิ ง ค น นั้ น –

2a3a199cea6429fd4d99b0904f6d3f96-d3jri7d

(บทความนี้เคยเขียนขึ้นเพื่อใช้ในโปรเจคต์หนังสือให้กำลังใจบางอย่าง (ซึ่งสุดท้ายโปรเจคต์นั้นล้มไป) ตั้งแต่กลางปี 2013 – 2 ปีก่อนที่ “ผู้หญิงคนนั้น” จะล้มป่วยรอบใหม่และเดินทางจากไปพร้อมโลกใบที่ฉันคุ้นเคย –เพิ่งค้นเจอ)

…………….

ในชีวิตมนุษย์ทุกคนมีผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างหลัง

เธอเป็นใครคนที่สนิทลึกซึ้งกับเราที่สุด อย่างน้อยก็ในระยะแรกเริ่มของชีวิตอันเป็นระยะที่เราอาศัยอยู่ในตัวเธอ ลองคิดดูเถอะว่ามีมนุษย์คนไหนอีกที่เราลึกซึ้งด้วยถึงขั้นเคยเข้าไปอยู่ในตัวเขา ไม่ต้องนับว่าเธอผู้นั้นยังมีบทบาทในอีกสารพัดเรื่องราวของชีวิตเรา ซึ่งโดยมากก็ล้วนแลกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยสาหัสของเธอเอง

ฉันก็มีผู้หญิงคนที่ว่ากับเขาเหมือนกัน เธอเป็นที่มา ที่ไป และที่มีส่วนร่วมในหลากบทหลายตอนของชีวิต เรียกว่าหากจะให้เล่าประสบการณ์ประทับใจที่เกี่ยวข้องกับเธอ ก็คงต้องใช้เวลาทั้งชีวิตในการเล่า เพราะนั่นคือความยาวนานของบทบาทที่เธอมี ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังอยากจะพยายามเล่าบางเรื่องเกี่ยวกับเธอ ค่าที่มันให้บทเรียนรู้แก่ชีวิตมากมายนัก

ผู้หญิงคนนั้นของฉันเคยเจ็บป่วยด้วยโรคร้ายแรงอันเป็นที่รับรู้กันว่าสามารถคร่าชีวิตคนป่วยได้โดยไม่ยากเย็น ตอนนั้นฉันเป็นเพียงเด็กมัธยมต้นขณะที่น้องชายคนเล็กเพิ่งหย่านม แม้เวลาจะผ่านมาเนิ่นนานแล้ว ก็ยังจำแม่นว่าในสภาพที่ดูเหมือนกำลังใจของเธอดียิ่งนั้น เธอเคยร้องไห้แล้วพูดว่า หากจะมีเหตุผลใดทำให้นึกอยากให้กำหนดการกลับไปพบพระเจ้าของเธอเลื่อนไปก่อน ก็คงเป็นความห่วงใยที่มีต่อลูกๆ…เธอห่วงว่าพวกเราจะอยู่กันอย่างไรหลังจากเธอ ใครจะทำกับข้าวกับปลา สอนการบ้าน และคอยดูและตักเตือนพวกเราให้อยู่ในแนวทาง

ในสภาพที่ความเป็นความตายอยู่ไม่ห่างตัว ความกังวลของเธอยังตกหนักอยู่แค่ที่พวกเรา…ลูกๆ

เรื่องทำนองนี้ยังปรากฏอีกหลายครั้งหลังจากที่อัลลอฮฺช่วยให้ผู้หญิงคนนั้นพ้นจากอาการในระดับขั้นอันตราย แต่ด้วยลักษณะโรคภัยที่มีความเรื้อรังและส่งผลกระทบต่อเนื่อง ทำให้เธอมีอาการอ่อนเพลียอยู่เสมอ ทว่าหลายต่อหลายครั้งขณะที่กำลังจะหลับตาลงไปด้วยความเหนื่ออ่อนและอาการไม่สบาย เธอก็มักจะสั่งวนเวียนอยู่แต่ว่า…อย่าลืมดูข้าวเย็นว่าพอทานกันทุกคนไหม…ช่วยดูสอนการบ้านน้องด้วย…อยู่กันดีๆ นะอย่าทะเลาะกัน และอีกสารพัดอย่างที่ล้วนเป็นเรื่องจุกจิกในชีวิตลูก ทั้งที่ตัวคนพูดเองกำลังทุกข์ทรมานกับอาการไม่สบายที่ไม่เล็กเลย

ความมหัศจรรย์ในรักที่ผู้หญิงคนนั้นมีต่อชีวิตที่ก่อความลำบากให้เธอนับตั้งแต่อยู่ในครรภ์กลายเป็นกำลังใจสำคัญในหลากหลายขั้นตอนสาหัสของชีวิต เมื่อเรารู้ว่าไม่ว่าเราจะทำพลาดไปสักแค่ไหน และไม่ว่าคนอื่นรอบข้างจะทำร้ายเราอย่างไร ก็จะยังมีใครคนหนึ่งเสมอที่พร้อมจะอยู่ข้างเรา ให้อภัย และกางปีกโอบป้องเหมือนที่แม่นกทำต่อลูกของมันเมื่อภัยมา การตระหนักในข้อนี้ไม่เพียงเสริมกำลังใจให้ชีวิตแต่ยังปกป้องเราจากการทำสิ่งที่รู้อยู่แก่ใจว่าจะทำให้ผู้หญิงคนนั้นเสียใจ มันไม่สมควรเอาเลยจริงๆใช่ไหมล่ะ ที่เราจะทำร้ายหัวใจใครคนที่ไม่เคยแม้แต่จะคิดทำร้ายเรา

กระทั่งเมื่อได้มีโอกาสเป็นผู้หญิงคนนั้นให้อีกบางชีวิต ฉันยิ่งตระหนักในความมหัศจรรย์ล้ำลึกของรักนั้น แต่ไม่มากไปกว่าความล้ำลึกเมื่อได้พิจารณาหะดีษที่ว่า “อัลลอฮฺนั้นเมตตาต่อบ่าวของพระองค์ยิ่งกว่าที่คนเป็นแม่เมตตาต่อลูกของเธอ”

เราทุกคนมีแม่…ผู้หญิงคนนั้น ประจักษ์แจ้งในความรักหวังดีสุดแสนที่เธอมีต่อเรา ยิ่งใครทีได้มีโอกาสเป็นแม่ยิ่งแจ่มกว่าแจ่มแก่ใจว่าความรักความเมตตาที่เรามีต่อลูกนั้นมันมากมายแค่ไหน หะดีษบทนี้จึงเป็นการเปรียบเปรยความเมตตาของอัลลอฮฺที่ลึกยิ่ง ซึ้งยิ่ง และชวนน้ำตาหยดยิ่ง

มากกว่าที่เรามั่นใจว่าแม่จะคอยช่วยเรา อภัยให้เรายามผิดพลั้ง และทำทุกอย่างไปด้วยความหวังดีต่อเรา เราต้องมั่นใจว่าอัลลอฮฺเป็นขั้นกว่า พระองค์จะคอยช่วยเหลือ ให้อภัย และไม่เคยสั่งใช้อะไรนอกจากสิ่งนั้นเป็นสิ่งดีแสนดีแก่ตัวเราเอง

วันนี้…หากเราหมดกำลังใจ เผชิญบททดสอบ หรือผจญความสาหัสใดก็ตามในชีวิต ไม่มีอะไรต้องหมดหวัง…ตราบที่เราเป็นผู้ศรัทธา  เรายังมีมนุษยค์คนหนึ่งคอยยืนอยู่ข้างหลังและมีผู้สร้างมนุษย์ทุกคนคอยเป็นผู้ช่วยเหลือ

ขอบคุณเธอ….ผู้หญิงคนนั้น

และขอบคุณพระองค์…พระเจ้าของผู้หญิงคนนั้น

……………………………

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s